In de Europese wetgeving staan wettelijke limieten voor contaminanten in levensmiddelen. Deze zijn er om de gezondheid van consumenten te beschermen. Als ondernemer moet u ervoor zorgen dat de door u geproduceerde of verhandelde levensmiddelen niet meer contaminanten bevatten dan wettelijk is toegestaan.

Maximumgehaltes

Het maximumgehalte (ook wel: maximum limiet, maximum level, ML) is de maximale hoeveelheid die in een levensmiddel of grondstof voor een levensmiddel mag zitten. Een ML geldt voor een product-stofcombinatie, en wordt na een risicobeoordeling vastgesteld door de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid (EFSA). De ML mag niet overschreden worden.

Gereguleerd via Verordening 2023/915

De ML’s voor de contaminanten staan in Verordening 2023/915. Het gaat om wettelijke limieten voor verschillende contaminanten, bijvoorbeeld:

  • 3-monochloorpropaandiol (3-MCPD), vetzuuresters van 3-MCPD en vetzuuresters van glycidyl
  • dioxines en polychloorbifenylen (PCB’s)
  • melamine en structuuranalogons ervan
  • plantentoxinen
  • mycotoxinen
  • perfluoralkylstoffen (PFAS)
  • plantentoxinen
  • polycyclische aromatische koolwaterstoffen (PAK's)
  • zware metalen

Lees hoe deze stoffen in levensmiddelen terecht kunnen komen.

Indicatieve gehaltes (indicatieve niveaus, IN’s)

Voor sommige producten zijn geen maximumgehaltes vastgesteld, maar wel indicatieve gehaltes. Bij een overschrijding van een indicatief gehalte moet u onderzoeken hoe de stof in het product terecht is gekomen en maatregen nemen om dit in de toekomst te voorkomen. 

Referentieniveau

Voor sommige contaminanten is een referentieniveau bepaald. Dit geldt bijvoorbeeld voor acrylamide. Het referentieniveau voor acrylamide is bepaald via EU-Verordening 2017/2158.

Wanneer het gehalte van een contaminant boven het referentieniveau ligt, is uw bedrijf verplicht om maatregelen te nemen en het gehalte omlaag te brengen. Een referentieniveau is niet hetzelfde als het maximumgehalte (ML). Referentieniveaus zijn eerder streefwaarden.

Actielimieten

Soms is al duidelijk dat een stof een risico voor de gezondheid vormt, maar zijn er nog te weinig gegevens om een maximumgehalte vast te kunnen stellen. Dan kan de Europese Commissie een actielimiet vaststellen.

Er zijn bijvoorbeeld actielimieten vastgesteld voor Mineral Oil Aromatic Hydrocarbons (MOAH) en dioxine.

Hoe kan ik het gehalte aan contaminanten meten?

Neem monsters van uw levensmiddelen en laat deze analyseren in een laboratorium. Kijk voor meer informatie op de pagina Levensmiddelen controleren op contaminanten.

Wat moet ik doen bij overschrijding van de limiet?

Wordt de wettelijke limiet overschreden in een van uw producten? Dan is het levensmiddel onveilig en mogelijk schadelijk. Dit moet u vrijwel altijd melden bij de NVWA. Het maakt niet uit om wat voor soort limiet het gaat.

Gebruik de beslisboom

Beantwoord de vragen in de Beslisboom Meldplicht contaminanten in levensmiddelen om zeker te weten of u moet melden.

Meld via het formulier

U kunt een onveilig levensmiddel melden via het Meldingsformulier GFL. Zie ook de informatie op de pagina Melden onveilige levensmiddelen.